محمود شاهرخي

محمود شاهرخي - شاعر پيشكسوت - كه در حوزه‌هاي انقلاب، جنگ تحميلي، مذهب و عرفان شعر مي‌سرود

و از چهرهای ماندگار عرصه شعر در دومین همایش چهرهای ماندگار در سال 1381 بود.

محمود شاهرخي در سال 1306 در شهر بم متولد شد، وي پس از اتمام تحصيلات ابتدايي و متوسطه به فراگيري علوم ديني روي آورد و ابتدا در مدرسه معصوميه كرمان به تعلم زبان عربي و صرف و نحو پرداخت اما همچنان با زادگاه خود بم در ارتباط بود تا اين‌كه با سيدمحمد مجذوب، عارف و سالك از اهالي يزد ديدار كرد. وي پس از اين ديدار شيفته و مجذوب صفا و معنويت اين پير شد و به همين خاطر براي ادامه تحصيل به مدرسه خان يزد رفت و افتخار دامادي آن مرد خدا نيز نصيبش شد و تخلص خود را به دليل همين ارادت «جذبه» انتخاب كرد.

ادامه نوشته

عباس کی منش

عباس کی منش " مشهور و متخلص به مشفق کاشانی ، شاعر ، ادیب و فارسی پژوه در سال 1304 در شهر کاشان چشم به جهان گشود . پس از گذراندن دوره های ابتدایی و متوسطه ، در اداره فرهنگ ( آموزش و پرورش ) کاشان شروع به کار کرد . سپس ، تحصیلات خود را تا اخذ دانشنامه کارشناسی ارشد و در رشته حسابداری و بودجه از دانشگاه تهران ادامه داد .

از سال سوم ابتدایی اولین شعر را سرود و به محافل ادبی کاشان و در محضر شادروان حسینعلی منشی کاشانی راه یافت تا اینکه در آذر ماه 1333 به تهران آمد و تا سال 1358 در آموزش و پرورش با عناوین آموزگاری ، دبیری و امور اداری خدمت کرد و در این سال به کسوت بازنشستگی در آمد .

ادامه نوشته

مهرداد اوستا

مهرداد اَوِستا (نام اصلی: محمدرضا رحمانی) (زاده ۲۰ بهمن ۱۳۰۸ بروجرد - مرگ: ۱۳۷۰ تهران)، نویسنده و شاعر معاصر ایران بود.

به دلیل سرودن قصیده‌های فراوان، برخی وی را «پدر قصیده سرایی معاصر» نامیده‌اند.^[۱] برخی نیز اوستا را دومین قصیده سرای بزرگ معاصر پس از ملک الشعرای بهار می‌دانند.^[۲] ژان پل سارتر از وی به عنوان «یکی از متفکران برجسته مشرق زمین» نام برده‌است.^[۳]. اوستا علاوه بر شاعری، در زمینه فلسفه، موسیقی و ادبیات فارسی نیز فعالیت داشت. وی بعد از انقلاب اسلامی دارای سمت‌های مدیریتی در بخش‌های آموزشی و فرهنگی بود.

ادامه نوشته

ایرج میرزا

ایرج میرزا (زادهٔ ۱۲۹۱ه. ق. / ۱۸۷۴ در شهر تبریز - درگذشتهٔ ۱۳۰۳ خورشیدی/ ۱۹۲۴) ملقب به «جلال‌الممالک» و فخرالشعرا، شاعر ایرانی اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی بود.

ادامه نوشته

باباطاهر

باباطاهر همدانی معروف به بابا طاهر عریان، عارف، شاعر و دوبیتی‌سرای اواخر سده چهارم و اواسط سده پنجم هجری (سده ۱۱م) ایران و معاصر طغرل بیک سلجوقی بوده‌است. بابا لقبی بوده که به پیروان وارسته می‌داده‌اند و عریان به دلیل بریدن وی از تعلقات دنیوی بوده‌است.

ادامه نوشته

پروین اعتصامی

رخشندهٔ اعتصامی مشهور به پروین اِعتِصامی (۱۲۸۵–۱۳۲۰) از زنان شاعر ایرانی است

ادامه نوشته

نظامی گنجوی

جمال‌الدین ابومحمد الیاس بن یوسف نظامی معروف به نظامی گنجوی (۵۳۷ - ۶۰۸ قمری) بزرگ‌ترین داستان‌سرای ایرانی^[۱] منظومه‌های حماسی عاشقانه به زبان فارسی است که سبک داستان محاوره‌ای را وارد ادبیات داستانی منظوم فارسی کرد.

ادامه نوشته

سعدی

 

ابومحمد مُصلِح بن عَبدُالله مشهور به سعدی شیرازی (۶۰۶ – ۶۹۱ هجری قمری) شاعر و نویسندهٔ پارسی‌گوی  ایرانی  است. مقامش نزد اهل ادب تا بدانجاست که به وی لقب استاد سخن داده‌اند. آثار معروفش کتاب گلستان  در نثر و بوستان  در بحر متقارب و نیز غزلیات وی است.

ادامه نوشته

جلال‌الدین محمد بلخی

جلال‌الدین محمد بلخی (‎۶ ربیع‌الاول ۶۰۴، بلخ - ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ هجری قمری، قونیه) از مشهورترین شاعران فارسی‌زبان ایرانی است. نام کامل وی «محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند

ادامه نوشته

محمد شمس ‌لنگرودی

محمد شمس لنگرودی در سال ۱۳۲۹در محلۀ آسید عبدالله لنگرود به دنیا آمد

شمس در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شد. پدرش آیت الله جعفر شمس لنگرودی از روحانیان و امام جمعۀ لنگرود بود.

وي دورۀ دبستان و دبیرستان را در لنگرود و دورۀ دانشگاه را در رشت گذراند.

محمد شمس لنگرودي اولين مجموعه شعر خود را در سال 1355 منتشر کرد اما در دهه 60 بود که به عنوان شاعر، معرفي شد.

ادامه نوشته

میرزاده عشقی

سید محمدرضا پسر حاج سید ابوالقاسم در سال 1273 در شهر همدان به دنبا آمد

وي از 7 سالگی شروع به آموزش ادبیات فارسی و زبان فرانسه کرد.

عشقي در جریان جنگ جهانی اول به ترکیه رفت و چند سالی در استانبول ماندگار شد و مدتی بطور مستمع آزاد با رشته علوم‌اجتماعي و فلسفه در دارالفنون آشناشد.

ادامه نوشته

سلمان هراتی

سلمان هراتی در سال 1338 در روستای مرزدشت تنکابن به دنيا آمد

وي دوران ابتدایی را در روستا گذراند و از سنین نوجوانی با قلم و دفتر و کتاب، انس و الفت گرفت.

هراتی از ابتدای جوانی برای گذراندن معاش با چوپانان محلی به چوپانی می‌رفت و از همین رهگذر با ترانه‌های محلی آشنا شد.

وي از سال 1352 به نوشتن روی آورد و سرودن شعر را آغاز كرد.

ادامه نوشته

عبدالجبار کاکایی

عبدالجبار کاکایی در سال 1342در ایلام به دنیا آمد

وي همان ابتدای تولد به همراه خانواده در عراق سکونت گزید و هنگامی که یک سال و نیم بیشتر به ایران بازگشت.

كاكايي دوران کودکی و تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را در زادگاه خود گذراند و در سال 1360، دیپلم اقتصاد گرفت.

در سال 1361 به تهران آمد و تحصیلات خود را تا مقطع کاردانی زبان و ادبیات فارسی در دانشسرای تربیت معلم ادامه داد.

وي در سال 1364 وارد دانشگاه شهید بهشتی تهران شد و در سال 1368 مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را دريافت كرد.

كاكايي به منظور ادامه تحصیل در سال 1371 به جمع دانشجویان دانشگاه آزاد مرکز تهران پیوست و در سال 1373 مدرک کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی را اخذ کرد.

ادامه نوشته

عباس یمینی شریف

عباس یمینی شریف در سال 1298 در تهران به دنيا آمد

وي تحصيلات ابتدايي را در دبستان انتصاريه و شاهپور تجريش فرا گرفت و دوره متوسطه را در دارالفنون و دانشسراي مقدماتي به پايان رساند.

از آن پس وارد دانشكده ادبيات شد و به تحصيل ادامه داد و به اخذ ليسانس توفيق يافت و دوره دكتراي ادبيات را نيز دنبال كرد و فارغ التحصيل شد.

در سال ۱۳۳۲ یمینی شریف با بورس دولتی به امریکا اعزام شد و یک سال در دانشگاه کلمبیا به تحصیل دوره تخصصی در آموزش کودکان پرداخت و درجه فوق لیسانس دریافت کرد.

ادامه نوشته

علي معلم دامغاني

محمدعلی معلم متولد سال 1330، اهل دامغان، تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در دامغان و سپس در شاهرود و سمنان به پایان رساند.

ادامه نوشته

رهی معیری

رهي معيري، متخلص به «رهي» فرزند محمدحسن خان مويد خلوت در دهم اردبيهشت ما ۱۲۸۸ هجري شمسي در تهران چشم به جهان گشود. پدرش محمدحسن خان چندگاهي قبل از تولد رهي رخت به سراي ديگر کشيده بود.
تحصيلات ابتدايي و متوسطه را در تهران به پايان برد، آنگاه به استخدام دولت درآمد و در مشاغلي چند انجام وظيفه کرد و از سال ۱۳۲۲ رياست کل انتشارات و تبليغات وزارت پيشه و هنر منصوب گرديد.

ادامه نوشته

فريدون مشيري

فريدون مشيري در سي ام شهريور ۱۳۰۵ در تهران به دنيا آمد. جدپدري اش به واسطه ماموريت ادراي به همدان منتقل شده بود و از سرداران نادرشاه بود. پدرش ابراهيم مشيري افشار فرزند محمد در سال ۱۲۷۵ شمسي در همدان متولد شد و در ايام جواني به تهران آمد و از سال ۱۲۹۸ در وزارت پست مشغول خدمت گرديد. او نيز از علاقه مندان به شعر بود و در خانواده او هميشه زمزمه اشعار حافظ و سعدي و فردوسي به گوش ميرسيد. مشيري سالهاي اول و دوم تحصيلات ابتدايي را در تهران بود و سپس به علت ماموريت اداري پدرش به مشهد رفت و بعد از چندسال دوباره به تهران باز گشت و سه سال اول دبيرستان را در دارالفنون گذراند و آنگاه به دبيرستان اديب رفت

ادامه نوشته

محمدحسین شهریار

 

 

مجسمه شهریار، اثر احد حسینی
تولد	۱۲۸۵
مرگ	۲۷ شهریور ۱۳۶۷ تهران

سید محمدحسین بهجت تبریزی (۱۲۸۵ - ۲۷ شهریور ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (پیش از آن بهجت) شاعر ایرانی بود که به زبان‌های فارسی و ترکی آذربایجانی شعر سروده است. وی در تبریز به دنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرةالشعرا همین شهر به خاک سپرده شد. در ایران، روز درگذشت این شاعر بزرگ معاصر را، «روز شعر و ادب فارسی» نام‌گذاری كرده اند

مهمترین اثر شهریار منظومه «حیدر بابایه سلام» (به فارسی: سلام به حیدربابا) است که از شاهکارهای ادبیات ترکی آذربایجانی است، و شاعر در آن از اصالت و زیبایی‌های روستا یاد کرده است.

شهریار در سرودن انواع گونه‌های شعر فارسی (مانند قصیده، مثنوی، غزل، قطعه، رباعی، و شعر نیمایی) نیز تبحر داشته است. از جملهٔ غزل‌های معروف او می‌توان «علی ای همای رحمت» و «آمدی جانم به قربانت» را نام برد. شهریار نسبت به امام علی (ع) ارادتی ویژه داشت و نیز شیفتگی بسیاری نسبت به حافظ داشت.

 

ادامه نوشته